Siz Oʻzbekistonning eng janubida, Termiz chekkasidagi Sulton Saodatdasiz. Qarshingizda uzun, tor hovli ikki qator gʻishtin binolar orasidan oʻtib, moviy koshin bilan qoplangan baland peshtoq bilan tugaydi. Hovlining oʻrtasidan oʻsha peshtoq tomon shoshilmay yuring.

Bu — oilaviy xilxona. U Termiz sayyidlariga — Muhammad paygʻambar avlodlari sifatida eʼzozlanadigan xonadonga tegishli. «Sayyid» — shunday avlodlarga beriladigan unvon, Sulton Saodat nomi esa odatda «sayyidlar sultoni» deb izohlanadi. Termizdagi sulola asoschisi sifatida Hasan al-Amir tilga olinadi. Bu nasab tarixchi isbotlay oladigan narsa emas, balki rivoyat va eʼtiqod masalasi, joyning hozirgacha ziyoratgoh sifatida ziyorat qilinishiga ham shu sabab.

Majmua bir vaqtda qurilmagan. U bir necha asr davomida, XVII asrgacha, maqbarama-maqbara kengayib borgan. Qachon boshlangani haqida manbalar turlicha aytadi: baʼzilari eng qadimgi binolarni X asrga, boshqalari XII asrga oid deb hisoblaydi.

Oʻsha eng qadimgi binolar siz ketayotgan narigi chetda. Ikki toʻrtburchak gumbazli maqbara yonma-yon turibdi, ularning orasida esa chuqur ravoqli ayvon bor; u XV asrda ularni birlashtirgan va ziyoratxona-masjid vazifasini bajargan. Kiraverishdan koʻringan moviy koshinli peshtoq — oʻsha ayvonning old tomoni.