Siz Fargʻona vodiysidagi Qoʻqonda, Xudoyorxon oʻrdasi oldida turibsiz. Mahalliy aholi uni Oʻrda — qoʻrgʻon deb ataydi. Darvozaga uzun pandus olib chiqadi. Uning etagida bir zum toʻxtab, butun peshtoqqa qarang.

Xudoyorxon Qoʻqon xonligining soʻnggi hukmdorlaridan biri boʻlgan. Bu saroyni u davlatining qudratini koʻrsatish uchun qurdirgan; u 1860-yillar va 1870-yillar boshida bunyod etilgan, manbalarda yillar biroz farq qiladi. Meʼmori Mir Ubaydullo boʻlgan, koshinlarni esa Rishton ustalari yasagan — vodiydagi bu shahar hozir ham kulolchiligi bilan mashhur.

Ranglarga qarang. Peshtoq boshdan-oyoq koshin bilan qoplangan: koʻk, feruza, yashil, sariq va oq, handasaviy va oʻsimliksimon naqshli taxtalar, ikkitasi ham aynan bir xil emas. Oʻrtadagi darvoza ikki nafis minora orasida turadi, peshtoqning har ikki chetini ham bittadan minora belgilaydi. Kirish ustidagi arabcha yozuvda «Sayyid Muhammad Xudoyorxonning oliy saroyi» deyilgan.

Siz koʻrayotgan saroy — qurilganining bir qismi, xolos. Dastlab unda yettita hovli va yuzdan ortiq xona boʻlgan; odatda 114 yoki 119 soni keltiriladi. Binoning uzunligi taxminan 138 metr edi. Bugun old hovlilar atrofidagi 19 ta xona saqlanib qolgan. Qolgan qismining koʻpi, jumladan xon oilasining shaxsiy xonalari, keng tarqalgan maʼlumotga koʻra, 1918-yildan keyin buzib tashlangan.